Kanał RSS » Kotły żeliwne
Żeliwo ze względu na swoją odporność antykorozyjną oraz inne pożądane właściwości jest często stosowanym tworzywem konstrukcyjnym do budowy kotłów grzewczych. Także i tutaj w celu zabezpieczenia odpowiednich cech użytkowych określone zostały minimalne grubości ścian odlewów.
W przypadku typoszeregu kotłów zbudowanych z geometrycznie identycznych członów minimalna grubość ścian dla całego typoszeregu może być określona jak dla kotła o najmniejszej mocy cieplnej. Kotły żeliwne mają z reguły konstrukcję członową, tzn. składają się z pojedynczych członów składanych w blok i wiązanych ze sobą specjalnymi ściągami śrubowymi. Człony mogą być układane w stos pionowo jedne na drugich, jak np. w kotłach firmy Hydro-therm-Stiebel Eltron [K-3] lub składane poziomo obok siebie. Komorę spalania w kotłach Hydrotherm-S.E. stanowi odrębny człon o podwójnych chłodzonych ścianach, na którym są układane ożebrowane człony części konwekcyjnej. Liczba członów jest dobierana odpowiednio do mocy cieplnej kotła. Układ ten jest stosowany wyłącznie przez ww. firmę i został przez nią opatentowany.
Powszechnie stosowany jest układ z członami stojącymi składanymi poziomo jeden obok drugiego z dwoma członami skrajnymi zamykającymi komorę paleniskową. Człony tych kotłów, pracujących z palnikami inżektorowymi, mimo pewnych różniących je szczegółów w ukształtowaniu ożebrowania, relacji wymiarowych części konwekcyjnej do opromieniowanej i uformowaniu dolnej części komory paleniskowej, mają podobną konstrukcję. Każdy człon stanowi oddzielną komorę wodną (opłomkę), wewnątrz której przepływa woda, a od zewnątrz po złożeniu określonej liczby członów w jeden wspólny pakiet, omywają je spaliny przepływające przez kanały powstałe pomiędzy poszczególnymi członami. Część dolna obejmuje strefę komory paleniskowej, która w części podpalnikowej może być otwarta bądź zamknięta. Wersja zamknięta dzięki dodatkowemu chłodzeniu ogranicza straty promieniowania w kierunku podłogi.
Część górna, konwekcyjna jest obustronnie ożebrowana w celu zwiększenia powierzchni odbioru ciepła. Odpowiednie ukształtowanie żeber wywołuje turbulizację strug i zwiększenie współczynnika przejmowania ciepła po stronie spalin.